Review & Article > ตัวกู ของกู



ตัวกู ของกู
โดย อชิระ รวิวงศ์
"แล้วผมจะรู้เรื่องของคนอื่น มากกว่าเรื่องของตัวผมเองมั้ยละ"

เริ่มต้นเดินเรื่องได้ไม่กี่นาที ก็สร้างแผลลึกฝากไว้ให้ต่อมความรู้สึกได้ทำงานอย่างแยบยลตัวหนังนำเสนอวิธีคิดของศิลปิน ที่มีความชัดเจนในความเป็นตัวกูของกู ห้าสาขาอาชีพศิลปะตัวกูของกูที่สันตินำเสนอ อาจดูตรงข้ามกับท่านพุทธทาสที่ว่า อัตตา หรือ อัตตนียา ที่แปลว่าตัวตนและของตน หรือก็คือตัวกูของกู นั้นคือการยึดมั่นถือมั่นซึ่งเป็นกิเลสหรือที่มาแห่งทุกข์

แต่การนำเสนอของสันติ อาจเป็นงานวิชาการล้ำลึกที่ว่าด้วยการสร้างผลงานศิลปะจากความชัดเจน ในความเป็นตัวกูของกูของศิลปินสี่คน กับหนึ่งวง ที่พูดชื่อก็เห็นภาพความเป็นตัวกูของกูของแต่ละท่านได้อย่างชัดเจน ถึงเนื้อเรื่องจะมีมุมของการยึดมั่นถือมั่นในตัวกูของกู ที่อาจดูตรงข้ามกับท่านพุทธทาสอยู่บ้าง แต่ผมกลับมองการนำเสนอของสันตินั้นลึกซึ้งคล้ายรูปแบบของเซนอยู่ไม่น้อย การใช้มุมกล้องธรรมดาที่แสนเรียบง่ายด้วยการตั้งกล้องนิ่ง มีเพียงศิลปินหน้ากล้องที่ส่งสารบางอย่างออกมาอย่างน่าสนใจ การตัดต่อที่แยบคายทำให้เพิ่มแรงส่งให้มากพอที่จะเข้าปะทะกับคนดูได้อย่างจังเรียกได้ว่าเป็นงานที่

"น้อยแต่มาก"
ตัวหนังดำเนินเรื่องแบบไร้ข้อสรุป ไร้การนำทาง มีเพียงทัศนะของศิลปินที่พรั่งพรูออกมาให้ได้คิดกันตลอดเวลา คล้ายนิทานเซนอยู่หลายประการ ความเรียบง่ายของหนังอาจดูเบาบางจนปลิวล่องลอยไร้แรงดึงดูดไปได้ หากเพียงศิลปินที่อยู่ในเรื่องนั้นไม่มีน้ำหนักมากพอ "ติดสันดานจากมาม่า ปรารถนาอะไรที่มันสุกได้แค่ ๓ นาที" ตลกร้ายที่อุดม แต้พานิช ฝากถึงความสำเร็จฉาบฉวยที่มีให้เห็นกันดาษดื่น ในสังคมปัจจุบัน แคมเปญ ความสำเร็จ ทีเป็นเอกพูดถึงการยอมรับในการตัดสินของคนอื่นนั้น ก็เสียดแทงสร้างแผลลึกให้กับผมอยู่ไม่น้อย

การต่อสู้เพื่อศรัทธาของพิเชษฐ์ กลั่นชื่น นั้นคงส่งพลังให้ใครหลายคนที่กำลังหมดศรัทธากับสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบันได้ไม่น้อย โมเดลความสำเร็จของธาดา วาริช อาจสร้างแรงบัลดาลใจให้กับคนที่คิดว่าตัวเองมีต้นทุนทางพรสวรรค์ต่ำกว่าคนอื่นก็เป็นได้ การกระโดดออกจากกรอบที่มีอยู่ของโมเดิร์นด็อก คงสร้างพลังให้กับวัยรุ่นที่อยากมีแนวทางเป็นของตัวเองได้อย่างมีทรงพลัง

ด้วยศิลปินที่มีน้ำหนักมากพอ สอดคล้องกับการตัดต่อที่แยบคายของสันติทำให้หนังที่ดูไม่มีอะไร กลับส่งพลังบางอย่างออกมาอย่างมหาศาล พลังบางอย่างนั้นอาจเรียกได้ว่า "แรงบันดาลใจ" ที่หลายคนดูแล้วกลับมามีแรงลุกขึ้นสู้ต่อไปในสายงานของตัวเอง หรือ ใครหลายคนที่ดูแล้วได้กลับมาถามตัวเองอีกครั้งว่า ตัวกูของกูนั้นแท้จริงเป็นเช่นไร ใครหลายคนบอกว่าควรที่จะเรียนรู้จากความผิดพลาดของผู้อื่น ๆ หนังเรื่องนี้คงมีสิ่งผิดพลาดมากมายให้ได้เรียนรู้กันอย่างลึกซึ้ง

น่าเสียดายที่หนังเรื่องนี้ถูกฉายในวงแคบ และไม่มีรูปแบบ dvd หรือ vcd วางขายให้จับจอง มีเพียงหนังสือที่ทำขึ้นมาแบบแปรรูป จาก หนังสู่ หนัง(สือ) เท่านั้นที่พอจะหามาเก็บไว้พลิกอ่านเพื่อจุดเชื้อเพลิงให้กับตัวเองในยามหมดศรัทธากับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

สำหรับผม ตัวกูของกูเป็นหนังดีที่เหมาะแก่การสร้างแรงบัลดาลใจให้กับวัยรุ่นยุคปัจจุบัน ที่มักจะรู้จักคนอื่นมากกว่าตัวเองเสียเป็นส่วนใหญ่ หนังดีแต่กลับไม่มีที่ยืนเรื่องนี้เป็นเหมือน

"หนังกำพร้า"

ที่รอคอยการอุปการะ จากคนที่เห็นคุณค่าของงานชิ้นนี้ต่อไป

…………………
โดย: อชิร รวีวงศ์
SHARE:

Related Review & Article